خانه / مجله کشورهای جهان / نگاهی به تاریخچه “لهستان”+ تصاویر

نگاهی به تاریخچه “لهستان”+ تصاویر

نگاهی به تاریخچه “لهستان”

جمهوری لهستان یکی از کشورهای اروپای مرکزی است که تاریخ طولانی دارد و طی سال‌های گذشته رشد اقتصادی خوبی را تجربه کرده است.

لهستان از غرب با آلمان، از جنوب با جمهوری چک و اسلواکی، از شرق با اوکراین، بلاروس و لیتوانی و از شمال با روسیه و دریای بالتیک همسایه است.

نام بین‌ا‌لمللی جمهوری خلق لهستان پولند (Poland) و نام محلی آن پولسکا است. می‌گویند بیش از هزار سال پیش در سرزمین کنونی لهستان قومی زندگی می‌کرد که به نام «له» مشهور بود.

وقتی نخستین بار در لهستان دولت مستقلی تشکیل شد نام این کشور را از نام این قوم گرفتند. البته بعدها این کشور نام قوم پولنی که آنها هم در این کشور می‌زیستند، را برای خود برگزید.

لهستان کشوری است که کوه‌های اندکی دارد و در عوض آب فراوان در آن یافت می‌شود. همچنین آب و هوای لهستان اقیانوسی است. زمستان‌ها سرد و طاقت فرساست. درجه حرارت در تابستان تا ۳۳ درجه بالای صفر می‌رسد.

اولین خاندان سلطنتی لهستان خاندان «پیاست» است. این خاندان مدت چهارصد سال یعنی از قرن دهم تا ۱۳۷۰میلادی در لهستان سلطنت کرد.

درژوئن سال ۱۹۴۱ آلمان تمام خاک لهستان را اشغال کرد .در طول جنگ دوم جهانی شش میلیون لهستانی که نیمی از آنها یهودی بودند، کشته شدند و بیش از ۵/۲ میلیون نفر نیز به کار اجباری گرفته شدند.

تمام خاک لهستان در اوائل سال ۱۹۴۵ به دست روسیه (شوروی سابق) افتاد. از این زمان به بعد لهستان توسط حزب کمونیستی کارگران متحد که کاملا دنباله‌رو حزب کمونیست شوروی بود، اداره شد.

در ۲۸ ژوئن سال ۱۹۵۶ اولین بحران کارگری ضدکمونیستی جهان در شهر پزنان لهستان روی داد. با گران شدن اجناس در سال ۱۹۸۰، اعتصاب کارگران شروع شد. این اعتصاب سرآغاز بزرگترین تحولات این کشور درقرن جاری شد.

با اوج گرفتن اعتصابات سرانجام دولت کمونیستی در سیزدهم دسامبرسال ۱۹۸۱ اعلام وضع جنگی و فوق‌العاده کرد ‌و یک شورای نظامی قدرت مطلقه را در دست گرفت. به تدریج از آغاز سال ۱۹۸۲ از شدت حکومت نظامی کاسته شد تا اینکه در سال ۱۹۸۳ حکومت نظامی لغو شد.

1208144_146
نمایی از شهر ورشو در شب

قوه مجریه این کشور به ترتیب رئیس جمهور، نخست وزیر و هیات وزیران است. رئیس جمهور برای مدت ۵ سال انتخاب می‌گردد که حداکثر یک رئیس جمهور می‌تواند دو دوره در این پست خدمت کند.

نام
نام این کشور در بیشتر زبان‌های اروپایی صورتی از پول (Pole) است. در زبان لاتین و برخی زبان‌های اروپای شرقی و خاورمیانه به آن صورتی از «لخ» یا «له» می گویند. لخ یا له از نام قومی می‌آید که حدود بیش از یکهزارسال پیش درسرزمین کنونی لهستان زندگی می‌کرده‌اند و به لخ (lęch) معروف بودند.

به این کشور به لیتوانیایی Lenkija به مجاری Lengyelország به ارمنی Lehastan به ترکی استامبولیpolonia به فارسی لَهستان یا لِهستان و به رومانیایی Lehia می‌گویند.

پرچم لهستان
پرچم لهستان از دو نوار با عرض برابر تشکیل شده‌است که نوار بالایی سفید و نوار پایینی سرخ است. این دو رنگ در قانون اساسی لهستان به عنوان رنگ ملی این کشور آمده‌است.

1234007_440

پرچم کشور لهستان

سفید و سرخ به صورت رسمی در ۱۸۳۱ به عنوان رنگ ملی انتخاب شدند. این انتخاب ریشه‌ی هرالدیک دارد و از نمادهای کشور همسود لهستان لیتوانی که بین سده‌های ۱۶ تا ۱۸ میلادی وجود داشت، برداشته شده‌است.

تاریخ
لهستان بزرگ در سال ۹۶۶ میلادی توسط میزکوی اول بنا نهاده شد که متعلق به خاندان پیاسْت بود. قبایل جنوبی لهستان، لهستان کوچک را تشکیل دادند. دو لهستان در سال ۱۰۴۷ میلادی توسط کازیمیر اول با یکدیگر متحد شدند، لهستان با یک ازدواج سلطنتی در سال ۱۳۸۶ میلادی بین دختر پادشاه لهستان و پسر پادشاه لیتوانی با این کشور ادغام شد. این دولت لهستانی – لیتوانیایی بین قرون ۱۴ تا ۱۶ میلادی به اوج اقتدار خود رسید. این دولت توانست در مقابل قدرت‌های برتر آن زمان مثل شوالیه‌های آلمانی، توتنی‌ها، روس‌ها و ترک‌های عثمانی، موفقیت‌هایی حاصل کند. فقدان یک پادشاهی نیرومند در سده ۱۸ میلادی باعث شد که ابرقدرت‌های آن زمان مثل، روسیه، پروس و اتریش بتوانند، لهستان را سه بار در سالهای ۱۷۷۲، ۱۷۹۲ و ۱۷۹۵ میلادی تجزیه و تقسیم کنند، از آن پس دوران زوال لهستان آغاز شد.

در سال ۱۹۱۸ و با به حکومت رسیدن مارشال یوزف پیلسودسکی (Marshall Józef Piłsudski) لهستان بار دیگر در اروپا عرض اندام کرد، در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ در لهستان یک نظام جمهوری برقرار گردید. در سال ۱۹۱۹، پیانیست و میهن پرست مشهور، ایگناس پادورسکی (Ignace Paderewski) نخست وزیر لهستان شد.

در سال ۱۹۲۶ پیلسودسکی در یک کودتا قدرت کامل را از آن خود کرد و تا زمان مرگش در ۱۲ می۱۹۳۵ در لهستان یک حکومت دیکتاتوری برقرار نمود. در سال ۱۹۳۹ و پس از جنگ جهانی اول پیمان محرمانهٔ عدم تجاوز بین هیلتر (آلمان) و استالین (شوروی)، موسوم به پیمان مولوتوف – روبین تروپ امضا شد و این دو کشور لهستان را به طور مخفیانه بین خود تقسیم نمودند و با هم قرار گذاشتند که شوروی از شرق و آلمان از غرب لهستان را اشغال کنند، در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ همین اتفاق هم افتاد و شوروی و آلمان از شرق و غرب لهستان را اشغال کردند، و معاهدهٔ تقسیم لهستان در ۲۸ سپتامبر ۱۹۳۹ به امضای دو طرف رسید. والدیسلاو رازکیویس (Władysław Raczkiewicz) رهبر تبعیدی لهستان که به فرانسه تبعید شده بود در تبعید یک حکومت تشکیل داد، پس از شکست و اشغال فرانسه در سال ۱۹۴۰، رازکیویس به لندن نقل مکان کرد. در ژوئن ۱۹۴۱، ارتش هیلتر با نادیده گرفتن پیمان خود با شوروی به این کشور حمله برد، در جریان این حمله کلیهٔ خاک لهستان به اشغال نازی‌ها درآمد.

در دوران اشغال لهستان، نازی‌ها تلاش داشتند تا ریشه‌کنی فرهنگ لهستانی، فرهنگ نازیستی را جایگزین آن کنند. با پیشروی ارتش شوروی به سمت ورشو، لهستانی های این شهر علیه اشغالگران نازی شورش کردند که به شورش ورشو مشهور هست. هدف این شورش این بود که اداره ورشو و لهستان پس از خروج آلمانی ها در دست لهستانی ها بماند. ارتش شوروی که از این شورش مطلع شده بود، از پیش روی به سوی ورشو بازایستاد و ارتش آلمان توانست این قیام را سرکوب کند. تنها کمکی که به شورشیان شد، به صورت مرسوله های هوایی بریتانیایی بود. ارتش آمریکا از ارسال محموله کمک رسانی به لهستانی ها خودداری کرد و شوروی نیز اجازه نداد که بریتانیایی هااز فرودگاههای تحت کنترل شوروی در عملیات کمک رسانی استفاده بکنند.

دولت در تبعید لهستان در سال ۱۹۴۴ جایگزین حکومت کمونیستی شد که توسط شوروی در لهستان روی کار آمده بود، آنها پس از آزاد سازی شهر لوبلین واقع در شرق لهستان از دست کمونیست‌های وابسته به شوروی به این شهر رفته و در آنجا «دولت موقت لهستان» را تشکیل دادند. تعدادی از اعضای سابق دولت لهستان در تبعید (لندن) نیز به دولت لوبلین پیوسته و دولت وحدت ملی لهستان را پایه گذاری کردند. بلافاصله بریتانیا و آمریکا این دولت را به رسمیت شناختند، در ۲ آگوست ۱۹۴۵ در برلین، هری ترومن رئیس جمهور آمریکا، جوزف استالین رهبر شوروی کمونیست و کلمنت آتلی نخست وزیر بریتانیا برای تعیین مرزهای غربی لهستان وارد عمل شدند. آنها امتداد رودهای اودر و نیسه را مرز بین لهستان و غرب تعیین کردند (این مرز سرانجام به وسیلهٔ آلمان غربی در امضای پیمان عدم تجاوز در ۷ دسامبر ۱۹۷۰ پذیرفته شد). همچنین در ۱۶ اگوست ۱۹۴۵ لهستان مرزهای خود را با شوروی تعیین کرد. قانون اساسی جدید در سال ۱۹۵۲ از لهستان یک نظام دموکراتیک خلق که به نوعی تاثیر پذیری از شوروی بود، ساخت. در سال ۱۹۵۵ لهستان به عضویت پیمان ورشو درآمد و همچنین سیاست خارجی لهستان کاملاً مطابق و الگو برداری شده از شوروی بود.

سیاست

والدیسلاو گومولکا (Władysław Gomułka) در سال ۱۹۵۶ به عنوان رهبر حزب کارگران متحد (کمونیست) لهستان انتخاب شد، او خط فکری استالینیسم را تقبیح نموده و بسیاری از استالینیست‌ها را از کشور اخراج کرد، گومولکا تلاش کرد روابط خود را با کلیسا بهبود بخشد، او همچنین بسیاری از مزارع اشترانیققا منحل کرد و مالکیت خصوصی را ترویج نمود.

پس از اضمحلال شوروی سوسیالیست دوران حکومت کمونیست‌ها بر لهستان نیز به پایان رسید. لهستان به همراه چک و مجارستان در سال ۱۹۹۹ به عضویت ناتو درآمد. در آغاز جنگ عراق لهستان همواره یار وفادار آمریکا بود، لهستان در قالب نیروهای چندملیتی در عراق، ۲۰۰ سرباز به این کشور گسیل داشت. در آوریل ۲۰۰۵ لهستان اعلام نمود تا پایان این سال کلیهٔ نظامیان خود مستقر در عراق را از این کشور خارج می‌کند.

در ۱ مارس ۲۰۰۴ میلادی لهستان به اتحادیهٔ اروپا پیوست، در ۲ مه همین سال لسزاک میلر (Leszek Miller) از سمت خود استعفا داد، زیرا محبوبیت او به علت فساد گسترده و افسار گسیخته و همچنین ادامهٔ آشفتگی اقتصادی این کشور به کمتر از ۱۰ ٪ رسیده بود، مارک بلکا (Marek [Belka http://fa.wikipedia.org/wiki/بلکا][) وزیر پیشین دارایی لهستان جایگزین او شد. در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۵ لچ کاسزینسکی (Lech Kaczyński) از حزب محافظه کار رئیس جمهور جدید لهستان معرفی و جایگزین آلکساندر کواسنیوسکی (Aleksander Kwaśniewski) از حزب کمونیست شد، کازیمیرز مارسینکیویسز (Kazimierz Marcinkiewicz) نیز به سمت نخست وزیر منصوب شد. در ژوئیه ۲۰۰۶ رئیس جمهور لهستان، نخست وزیر مارسینکیویسز را برکنار و برادر دو قلوی خود، یاروسلاو کاسزینسکی (Jarosław Kaczyński) که رهبر حزب قانون و عدالت بود را به عنوان نخست وزیر جدید لهستان منصوب کرد. یاروسلاو، نخست وزیر به علت داشتن حمایت برادرش که رئیس جمهور بود از هیچ اعمال خلافی فرو گذار نکرد و این امر دست او را برای اختلاس‌های کلان اقتصادی باز گذاشت، رسوایی‌های اقتصادی بی شماری که یاروسلاو در طی دوران نخست وزیری اش مرتکب شد، پارلمان لهستان را وادار کرد که دیگر سکوت نکند، همچنین او نام حزبش «قانون و عدالت» را نیز با اعمال خلاف قانونش زیر سوال برده بود. پارلمان سرانجام در آوریل ۲۰۰۷ رای به عدم صلاحیت یاروسلاو کاسزینسکی داد، این بار برادرش نیز نتوانست کاری برایش انجام دهد، رئیس جمهور لچ کاسزینسکی در سپتامبر ۲۰۰۷ حکم عزل همزادش را صادر نمود، و در نوامبر ۲۰۰۷ دونالد توسک (Donald Tusk) را به عنوان نخست وزیر جدید لهستان انتخاب کرد، امروزه مهمترین دغدغهٔ سیاست خارجی لهستان برپایی سامانهٔ دفاع ضد موشکی آمریکا در خاک این کشور است که با مخالفت شدید روسیه همراه شده‌است.

نوع حکومت لهستان، جمهوری چندحزبی است که دارای دو مجلس قانون‌گذاری است. از دسامبر ۲۰۰۵، رئیس جمهور کشور، لخ کاچینسکی، و نخست وزیر آن، دونالد توسک است.

جغرافیا
پایتخت لهستان شهر ورشو (Warsaw)، با جمعیت ۱٫۷۰۷٫۹۸۱ نفری (طبق سرشماری سال۲۰۰۸) بزرگترین شهر این کشور محسوب می‌شود. این کشور دارای قدمت تاریخی است.

مساحت آن ۳۱۲۶۸۵ کیلومتر مربع است که در رده شصت و هشتم کشورهای جهان قرار می‌گیرد. در سال ۱۹۹۷ جمعیتی بالغ بر ۳۸۸۰۲۰۰۰ نفر را دارا بود که بدین ترتیب در رده بیست و نهم کشورهای جهان قرار می‌گرفت.

از مهمترین شهرهای لهستان می‌توان به، ووج ۷۹۰ هزار نفر، کراکوف ۷۵۸ هزار نفر، وروسواو ۶۴۰ هزار نفر، پوزنان ۵۷۸ هزار نفر، گدانسک ۴۶۱ هزار نفر، ووج، اشچچین، کاتوویتساشاره کرد.

جنوب لهستان را کوه‌های کارپات دربر گرفته‌اند، رودهای اودر (Oder) و نیسه (Neisse) هم نیز در غرب لهستان جریان دارند، از جمله رودهای مهم لهستان می‌توان به، ویستولا (Vistula)، وارتا (Warta) و باگ (Bug) اشاره کرد که نقش مهمی در تجارت لهستان ایفا می‌کنند. بلندترین نقطهٔ لهستان، کوه ریسی (Rysy) با ارتفاع ۲۴۹۹ متر می‌باشد که در جنوب لهستان و هم مرز با اسلوواکی در میان کوهستان کارپات قرار دارد.

اقتصاد
واحدهای پول این کشور عبارت است از: زلوتی = ۱۰۰ گروش = ۳۳۰۰ ریال

مهمترین صادرات لهستان را، ماشین‌آلات و تجهیزات حمل و نقل، خواربار و حیوانات زنده و فراورده‌های کشاورزی تشکیل می‌دهند.

مردم
۹۶ ٪ نژاد مردم لهستان را، لهستانی‌ها، ۱ ٪ را آلمانی، ۱ ٪ را بلاروس‌ها و ۱ ٪ را نیز اوکراینی‌ها تشکیل می‌دهند، همچنین دین ۹۰ ٪ لهستانی‌ها، کاتولیک، ۱ ٪ ارتدکس و ۱ ٪ نیز پروتستان می‌باشد. زبان لهستانی، زبان رسمی کشور لهستان است. نژادهای زیر در لهستان به چشم می‌خورد:

۱- لهستانی ۹۸٫۷ درصد

۲- اوکراینی ۶ درصد

۳- آلمانی ۰٫۴ درصد

۴- بلاروسی ۰٫۱ درصد

در مورد مذاهب موجود در این کشور می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱- کاتولیک ۹۵ درصد

۲- ارتودوکس ۲٫۳ درصد

۳- پروتستان ۰٫۴ درصد

تقسیمات کشوری
اشنایی با برخی شهرهای کشور لهستان

ورشو
وَرشَو (به زبان لهستانی Warszawa تلفظ وَرشاوا) نام پایتخت کشور لهستان می‌باشد. این شهر همچنین بزرگ‌ترین شهر لهستان می‌باشد.این شهر ۵۱۶٫۹ کیلومتر مربع گستردگی و بر پایه سرشماری سال ۲۰۱۰ ۱٫۷۱۶٫۰۰۰ تن جمعیت داشته‌است. ورشو دهمین شهر بزرگ اتحادیه اروپا به لحاظ جمعیت می باشد.ورشو از جمله شهرهایی است که در رویدادهای جنگ جهانی دوم بشدت آسیب دید.

1225453_502

ورشو

در پی قیام ورشو در سال ۱۹۴۴ میلادی، به دستور آدولف هیتلر، پیشوای آلمان نازی، ورشو مورد حملات همه‌جانبه زمینی و هوایی ارتش آلمان قرار گرفت و ۹۵ درصد شهر با خاک یکسان شد. بر اثر این حملات بیش از ۲۰۰ هزار نفر از اهالی ورشو کشته‌شدند.

تاریخچه
سابقه سکونت مستمر در شهر ورشو به حدود قرن نهم میلادی باز می‌گردد که بروندو نام داشت.چند قرن بعد در همان نزدیکی منطقه ای مسکونی بنام جازداو پدید آمد.پس از متروک شدن جازداو شهر وارزاو یا همان ورشو امروزی در حدود قرون سیزدهم میلادی ایجاد شد.رشد و ارتقاء کیفی و اقتصادی شهر ورشو به قرن چهاردهم و پانزدهم باز می گردد که تا به امروز از شهرهای مهم و با نفوذ باقی مانده‌است.ورشو اوایل قرن شانزدهم زیرنظر کنفدراسیون ورشو قرار گرفت و در همین دوران نخستین انتخابات آزاد در این شهر برگزار شد.در نیمه نخست قرن هفدهم ورشو توسط سه قوم مختلف سوئدی, ترانسیلوانیایی و براندنبوری محاصره شد.در سال ۱۷۰۰ با پایان پذیرفتن جنگ بزرگ شمال میان روس ها و ممالک اروپایی شهر ورشو رشد چشمگیر یافت و به سرعت به یکی از مراکز مهم سرمایه‌داری اروپا تبدیل شد.در همین دوران ورشو به یکی از مراکز مهم هنری, فرهنگی اروپا تبدیل شد و بهمین جهت لقب پاریس شرق اروپا را گرفت.در اواخر قرن هجدهم ورشو در کنترل پادشاهی پروسیا در آمد و در اوایل قرن نوزدهم توسط ناپلئون بناپارت آزاد شد.دانشگاه ملی ورشو در سال ۱۸۱۶ پایه‌گذاری شد.در سال ۱۸۳۱ ورشو توسط قوای روسیه تزاری اشغال شد.در ۲۷ فوریه ۱۸۶۱ اعتراضاتی توسط اهالی ورشو بر ضد حاکمیت روس رخ داد که به کشته شدن پنج نفر از اهالی این شهر انجامید.بدنبال این حکومت زیرزمینی لهستان در ورشو ایجاد شد که تا دوسال دوام آورد.در اواخر قرن نوزدهم در سرشماری در شهرهای روسیه ورشو با ۶۲۶,۰۰۰ نفر جمعیت پس از سنت پترزبورگ و مسکو سومین شهر تحت حاکمیت روسیه معرفی شد.در پی جنگ جهانی اول ورشو از حاکمیت روسیه خارج و پایتخت لهستان شد.درگیری‌ها و شورش های شهری به برقراری حکومت سرخ کمونیستی در این کشور منجر شد که در پی انقلاب بلشویکی مردم لهستان بود.در جنگ جهانی دوم نیز این شهر بشدت آسیب دید و تا سال ۱۹۴۳ تحت کنترل آلمان نازی باقی مانده بود.در سال ۱۹۴۴ ورشو پس از مبارزات طولانی تحت کنترل ارتش سرخ درآمد.هم زمان دولت موقت لهستان نیز از انگلستان به قوای ملی خود در کشور پیغام می فرستاد.عمده تلاش آن‌ها بر این بود که پس از در هم شکست قوای نازی روس ها زودتر از لهستانی های بومی بر این سرزمین مسلط نگردند.شهر در نهایت توسط ارتش سرخ روسیه از نازی ها پس گرفته شد.تخمین زده می‌شود در دوران جنگ جهانی دوم بین ۱۵۰٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ نفر در ورشو کشته شده‌باشند.

جغرافیای ورشو
شهر ورشو در فاصله سیصد کیلومتری منطقه کوهستانی کاراپاتیان و ۲۶۰ کیلومتری دریای بالتیک واقع شده است.آب و هوای شهر سرد و ارتفاع آن از سطح دریا قریب به یکصد متر است.تپه های زیادی در اطراف شهر واقع شده که پوشیده از جنگل بوده و بیش از یکصد و چهل متر ارتفاع ندارند.زمستان ها سرد و فصل گرم هوای معتدل دارد.بارندگی سالانه ۴۹۵ میلی‌متر است و بهترین فصول سال از نظر آّ و هوا فصول پاییز و بهار هستند.شهر ورشو به یازده حوزه شهری مجزا تقسیم می‌شود که هر کدام شرایط جداگانه خود را دارند.همچنین ورشو مرکز یک شهرستان با نوزده منطقه تابعه است که هرکدام ادارات و تشکیلات جداگانه خود را دارند.

حمل و نقل
شرایط حمل و نقل در ورشو بسیار مناسب است.راه های این شهر از کیفیت بالایی برخوردارند و از انواع تقاطع‌های غیر هم‌سطح, پل های روگذر و زیرگذر و اتوبان ها بهره می برد.شهر ورشو مجهز به سامانه متروی شهری می‌باشد که دارای ۲۱ ایستگاه بوده و ۲۳ کیلومتر را پوشش می دهد.تمامی قطارهای این سامانه ساخت کشور روسیه هستند.کل مسیرهای خودرویی شهری ورشو نیز حدود ۲٬۶۰۳ کیلومتر است.فرودگاه ورشو بسیار بزرگ و فعال است و در سال ۲۰۰۷ بیش از ۹,۲۶۸,۵۵۱ از پروازهای آن استفاده نمودند.شمار پروازهای روزانه بین المللی فرودگاه ورشو بیش از یکصد پرواز روزانه است.

بیدگوشچ

بیدگوشچ ( آوا راهنما·اطلاعات) (به لهستانی: Bydgoszcz) (به آلمانی: Bromberg)‏ (به لاتین: Bydgostia)‏ یکی از شهرهای شمالی لهستان است.

1227056_557
بیدگوشچ

جمعیت این شهر در ژوئن سال ۲۰۰۹ بالغ بر ۳۵۸٬۰۲۹ نفر بوده که از این‌جهت به‌عنوان هشتمین شهر بزرگ لهستان شناخته می‌شود.

بیاویستوک
بیاویستوک ( آوا راهنما·اطلاعات) (به لهستانی: Białystok) بزرگ‌ترین شهر شمال شرقی لهستان و دومین شهر پرتراکم این کشور است. این شهر در نزدیکی مرز لهستان و بلاروس قرار گرفته‌است. جمعیت بیاویستوک در ژوئن سال ۲۰۰۹ بالغ بر ۲۹۴٬۳۹۹ نفر بوده‌است.

1227365_177

شچچین
شچچین (به لهستانی: Szczecin) شهری در شمال غربی کشور لهستان است. این شهر یکی از بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای این کشور به شمار می‌آید. جمعیت این شهر ۴۰۷۸۱۱ نفر و مساحت آن ۳۰۱ کیلومتر مربع می‌باشد.

1227399_592

پوزنان
پوزنان (به لهستانی: Poznań) یکی از شهرهای بزرگ و مهم لهستان است که در غرب این کشور، در نزدیکی مرز لهستان و آلمان واقع شده‌است.

1228663_165

پوزنان

جغرافیا
این شهر از نظر جمعیت پنجمین شهر لهستان می‌باشد (طبق آمار سال ۲۰۰۷ جمعیت آن ۵۶۴.۹۵۱ نفر می‌باشد، که ۵۴٪ از آن را زنان تشکیل می‌دهند).

ووج
ووج (در فارسی لودز هم نوشته شده است) یکی از شهرهای لهستان که در نواحی مرکزی و در نزدیکی ورشو واقع است.

1228702_903

نمایی پانورامیک از شهر وودژ

لوبلین
لوبلین ( آوا راهنما·اطلاعات) (به لهستانی: Lublin) (به اوکراینی: Люблін) مرکز استان لوبلین و نهمین شهر بزرگ لهستان است. جمعیت این شهر در ژوئن سال ۲۰۰۹ بالغ بر ۳۵۰٬۳۹۲ نفر بوده‌است.

1229817_807

لوبلین

لوبلین بزرگ‌ترین شهر لهستان در شرق رودخانهٔ ویستولا به‌شمار می‌رود. این شهر نامزد عنوان پایتخت فرهنگی اروپا در سال ۲۰۱۶ شده‌است.

وروتسواف
وروتسواف (به لهستانی: Wrocław) شهری در جنوب غربی لهستان است. در گذشته بخشی از آلمان، اتریش و … بوده‌است. جمعیت آن در ژوئن ۲۰۰۹ برابر با ۶۳۲٬۲۴۰ نفر بوده‌است که به این ترتیب چهارمین شهر پر جمعیت لهستان به‌شمار می‌رود.

1229937_610
وروتسواف

این شهر یکی از گرمترین شهرهای لهستان است. میانگین دمای سالانه ۹٫۸ درجه سانتی‌گراد است. دما در سردترین ماه به میانگین -۰٫۵ درجه و در گرمترین ماه به میانگین ۱۹٫۹ درجه سانتی‌گراد می‌رسد.

وروتسواف سومین شهر دانشگاهی لهستان بوده و ۱۳۵٬۰۰۰ دانشجو در ۳۰ کالج و ۷٬۴۰۰ کارمند دارد.

کراکوف
کراکوف (به لهستانی: Kraków) یکی از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین شهرهای کشور لهستان است.

1230725_532
کراکوف

جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۸ برابر با ۷۵۶٬۴۴۱ نفر بوده است.

کاتوویتس
کاتوویتس (به لهستانی: Katowice) نام شهری صنعتی در جنوب لهستان است با جمعیتی در حدود ۳۲۱٬۰۰۰ نفر. ورشو (پایتخت لهستان) در ۲۶۰ کیلومتری شمال شرق این شهر قرار دارد.

1232237_192
کاتوویتس

این شهر بین سال‌های ۱۹۵۶ – ۱۹۵۳ توسط دولت کمونیست لهستان به استالینوگراد تغییر نام داده شده بود.

کاتوویتس شهری دانشگاهی است و مراکز متعدد آموزشی و چند دانشگاه در این شهر مستقر هستند.

برخی جاذبه های گردشگری کشور لهستان

معدن نمک ویلیچکا
«معدن نمک ویلیچکا» در نزدیکی شهر «کراکوف» قرار داشته که یکی از قدیمی‌ترین معادن نمک در حال کار جهان است. این معدن که از قرن سیزدهم میلادی تا سال ۲۰۰۷ به صورت مداوم در حال تولید نمک بوده بیش از ۳۰۰ کیلومتر طول داشته و به لطف ده‌ها مجسمه و یک صومعه که در بدنه صخره‌های کوهستانی آن ایجاد شده یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری کشور لهستان به شمار می‌رود. گردشگران می‌توانند مناطق مختلفی همچون اتاقی بزرگ با دیوارهای نمکی، دریاچه‌ای زیرزمینی و نمایشگاه‌هایی از تاریخ معدن نمک را در این مکان تماشا کنند. در حدود ۱٫۲ میلیون نفر سالانه از این معدن بازدید می‌کنند.

1237798_128
شهر باستانی تورن
شهر تاریخی «تورن» همراه با بناها و معماری‌های قرون وسطی خود یکی از مناطقی است که در فهرست میراث جهانی به ثبت رسیده است. نمای قرون وسطایی این شهر درکنار تعداد بیشماری از بناهای سبک گوتیک آن شامل «سالن شهر»، «کلیساها» و «خانه‌های شهری» همچنان زیبایی خود را حفظ کرده اند.

1237942_791
تورن

شهر «تورن» زادگاه «نیوکلاس کوپرنیک» سیاح معروف قورن وسطی نیز می‌باشد. «تالار» این شهر باستانی در قرن سیزدهم بنا شده و یکی از زیباترین تالارهای شهری در اروپای مرکزی به شمار می‌رود. بقایای این شهر قلعه‌ای و مخصوصا برج‌های دیدبانی آن از جاذبه‌های گردشگری این شهر است.

قلعه مالبورک
این قلعه توسط «شوالیه‌های توتونیک» که از گروه فرماندهان کاتولیک رومی درزمان جنگ صلیبی بودند، ساخته شد.

1238024_549
قلعه مالبورک

این قلعه یکی از بزرگترین قلعه‌های جهان از نظر فضا و محیط به شمار می‌رود. این قلعه که در سال ۱۴۰۶ بنا شد در زمان خود یکی از بزرگترین قلعه‌های خشتی عصر گوتیک بوده است. بازدید کنندگان علاوه بر بازدید قلعه می‌توانند از موزه آن که در فهرست میراث جهانی به ثبت رسیدند دیدن کنند.

قلعه واول و کلیسای جامع کراکوف
«قلعه عصر گوتیک»، آخرین مقر سلطنتی شاهان لهستان، در قرن یازدهم میلادی ساخته شد. این قلعه همچنین از بناهای مختلفی که در دوره‌ها و عصرهای گوناگون ساخته و در محوطه مرکزی قلعه قرار گرفته‌اند تشکیل شده است.

در قرن شانزدهم میلادی گروه‌های مختلفی از بهترین هنرمندان داخلی و خارجی همچون معماران ایتالیایی، مجسمه‌سازان و طراحان آلمانی برای تزیین و بازسازی این قلعه و تبدیل آن به یکی از کاخ‌های زیبای عصر رنسانس دعوت شدند.

1238099_403
قلعه واول و کلیسای جامع کراکوف

این قلعه در فاصله‌ای کوتاه پس از حضور هاین هنرمندان به الگویی از سکونتگاه‌های مجلل در اروپای مرکزی و شرقی تبدیل شد. «کلیسای جامع واول» که همچنین معروف به کلیسای سنت استانیسلاو و واکلاف است، از جمله کلیساهای «تالار واول» بوده که همچنین محل تاج‌گذاری همیشگی شاهان لهستانی به شمار می‌رفته است.

کانال البلاگ
«کانال البلاگ»، کانالی به طول ۸۰ کیلومتر است که صدها دریاچه در شمال شرقی لهستان را به یکدیگر متصل می‌کند. این کانال که در قرن نوزدهم ساخته شده هنوز هم یکی از برجسته‌ترین معماری‌های عصر فناوری جهان به شمار می‌رود.

1238310_238
کانال البلاگ

این کانال همچنین در فهرست میراث جهانی یونسکو نیز به ثبت رسیده است. کشتی‌های کوچک با قدرت جابه‌جایی ۵۰ تن از این کانال عبور می‌کنند. از نکات ویژه و برجسته این کانال استفاده از بالابرها و نوعی سیستم هوشمند در شیبدارکردن سطوح است که منجر به اختلاف سطح در آب برای عبور کشتی‌ها می‌شود.

این کانال در حال حاضر اغلب به عنوان مکانی سرگرم کننده وبرای اهداف توریستی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ژاموشک
شهر «ژاموشک» یکی از شهرهای زیبای عصر رنسانس است که در جنوب شرقی لهستان قرار دارد.

این شهر تاریخی همراه با طراحی‌های منحصر به فرد دوره رنسانس خود و معماری‌های زیبا از مناطقی است که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

1238446_162
این شهر طبق یک نظریه ایتالیایی با موضوع «شهر ایده‌آل» تاسیس شده اما سنت‌های شهری مخصوصی همچون گالری‌های دالان دار، در میادین اطراف آن ساخته شده اند. این شهر را می‌توان همچنین نمونه‌ای واضح و روشن از بدعت در طراحی شهری دانست.

میدان بازار کراکوف و شهر باستانی
مهمترین میدان بازار شهر تاریخی «کراکوف» به نام «رینک گلونی» مرکز این شهر را تسخیر کرده است. این میدان که در حدود ۴۰ هزار متر مربع مساحت دارد یکی از بزرگترین میادین قرون وسطی در اروپا به شمار می‌رود در قرن سیزدهم میلادی بنا شده است.

1239027_923
میدان بازار کراکوف

اطراف این میدان را خانه‌هایی تاریخی، کاخ‌ها و کلیساهای مختلفی دربرگرفته اما مهمترین جاذبه گردشگری این شهر تالار پارچه با «سوکینیس» نام دارد که یکی از مراکز اصلی تجارت بین‌المللی اروپا در قرون وسطی به شمار می‌رود.

Rating: 5.0/5. From 1 vote.
Please wait...

همچنین ببینید

آشنایی با دومینیکن

آشنایی با دومینیکن

آشنایی با دومینیکن جمهوری دمکراتیک دومینیکن کشوری در دریای کارائیب، در آمریکا جنوبی است که …